Δημήτρης Τζανακάκης
ΡΕΘΥΜΝΟ
«Αναμφίβολα, οι ιστορικοί του μέλλοντος θα καταγράψουν πως η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα σημαδεύτηκε από μια πρωτοφανή, για περίοδο ειρήνης, οικονομική και κοινωνική κρίση, οι συνέπειες της οποίας ήταν οι εκ βάθρων διαταράξεις στις κοινωνικές ισορροπίες. Πράγματι, δεν υπάρχει πτυχή της κοινωνικής ζωής που να μη κραυγάζει το απόλυτο κοινωνικό αδιέξοδο, χιλιάδες οικογένειες πλήττονται οδηγούμενες σε εξαθλίωση, η ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους, έχει φθάσει σε ύψη ρεκόρ, η δημόσια υγεία καταρρέει, ενώ υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Η ανάρτηση της 10ης Μαϊου 2010:
..."Πριν πάμε στο Δ.Ν.Τ. ψάχτηκαν αυτά τα λεφτά;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά; Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :
* Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας εισόδημα (των εργαζομένων) δεν αυξήθηκε καθόλου.
* 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό.
* Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκ.
* Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.
* Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων).
* Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 – 10 δις.
* Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις από ΦΠΑ.
* Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις ετησίως (Από ποιους; Τους μισθωτούς, που καλούνται να πληρώσουν «το μάρμαρο»;).
* Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις στο δημόσιο και άγνωστο ποσό από μη καταβληθείσες εργοδοτικές εισφορές (πρόκειται για τα ένσημα των εργαζομένων) στο ΙΚΑ και τα άλλα ταμεία.
* Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $.
* Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κ.λ.π. Ο Θόδωρος και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα . Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ. , του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κ.λ.π. Ο Σπύρος Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 τη μέρα!
* Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαριάνα Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV) Ο Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900) Ο Mίνως Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ. Ο Ρέστης ένα των 47 εκ. , ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδωρος και η Γιάννα Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ.!
* Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κ.λπ).
* Ο Βίκτωρ Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
* Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουίτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
* Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1.790 επενδύσεις ξενοδόχων, προϋπολογισμού 5,7 δις και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι κρατική επιχορήγηση (τα δικά μας λεφτά από τους φόρους) και δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες."...
Aυτά γράφαμε στις 10 Μαϊου 2010, το τι συνέβη από τότε το ξέρετε...
~~~~~~~~~~~~~~~
...
Η φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης:
Το πρώτο γλυπτό με θέμα την κοινωνικοοικονομική κρίση.
Τα αποκαλυπτήρια του γλυπτού «Κρίση» του 22χρονου εικαστικού Τάσου Νυφαδόπουλου πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 26 Απριλίου στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο δήμο Ελληνικού - Αργυρούπολης.
Το κοινό αγκάλιασε με μεγάλο ενθουσιασμό το πρωτοποριακό γλυπτό ενώ οι πολλαπλοί συμβολισμοί του έγειραν τον προβληματισμό των παρευρισκόμενων.
Το γλυπτό είναι ο τρόπος του γλύπτη, Τάσου Νυφαδόπουλου, να αποτυπώσει στη συλλογική μνήμη την κραυγή της κοινωνίας απέναντι στην κρίση. Φτιαγμένο από πρωτότυπα υλικά - έχοντας 6,8 μέτρα μήκος, 3,4 μέτρα πλάτος και 3,7 μέτρα ύψος - αποτελεί μία δυνατή εικόνα, ένα ισχυρό σύμβολο που καθρεφτίζει τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στον άνθρωπο και την κοινωνία.
Κατορθώνει να θέσει στο προσκήνιο τον άνθρωπο πέρα από τις στατιστικές αναλύσεις και τους αριθμούς και να προβάλλει την αξία της ανθρώπινης ζωής. Σκοπός του είναι να περάσει ένα διαχρονικό και ταυτόχρονα διδακτικό μήνυμα για ολόκληρη την κοινωνία, καθώς κρίσεις θα παρουσιάζονται πολλές φορές στην ζωή μας κατά το ρουν της ιστορίας και οφείλουμε, μαθαίνοντας μέσα από τα λάθη μας, να τις προλαμβάνουμε και να τις αντιμετωπίζουμε έχοντας στο νου μας τις συνέπειες για το σύνολο της κοινωνίας αλλά και για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.
Το έργο «Κρίση» αποτελεί πλέον μέρος της κοινωνίας μας και μπορεί ο καθένας να το επισκεφτεί στην λεωφόρο Βουλιαγμένης 602 Α και Ιμέρας, να αλληλεπιδράσει μαζί του και να εμπνευστεί από αυτό.
Ο Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Ι. Αυλωνίτης, αναφέρει, μεταξύ άλλων, για το έργο του νεαρού γλύπτη:
«Αναμφίβολα, οι ιστορικοί του μέλλοντος θα καταγράψουν πως η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα σημαδεύτηκε από μια πρωτοφανή, για περίοδο ειρήνης, οικονομική και κοινωνική κρίση, οι συνέπειες της οποίας ήταν οι εκ βάθρων διαταράξεις στις κοινωνικές ισορροπίες. Πράγματι, δεν υπάρχει πτυχή της κοινωνικής ζωής που να μη κραυγάζει το απόλυτο κοινωνικό αδιέξοδο, χιλιάδες οικογένειες πλήττονται οδηγούμενες σε εξαθλίωση, η ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους, έχει φθάσει σε ύψη ρεκόρ, η δημόσια υγεία καταρρέει, ενώ υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Δε θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε ότι η τρέχουσα οικονομικοκοινωνική κρίση επέχει μια ιδιότυπη θέση συνθηκών πολέμου με τους δικούς της “πεσόντες”. Το έργο του Τάσου Νυφαδόπουλου έρχεται να αποτίσει φόρο τιμής σε αυτούς τους “πεσόντες”. Βέβαια, ενώ το έργο αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με την εποχή μας, αποκτά, όμως, ταυτόχρονα ένα διαχρονικό χαρακτήρα καθώς μας προτρέπει να προβληματιστούμε και να κοιτάξουμε με κριτική ματιά τις πράξεις και τις παραλείψεις που μας οδήγησαν σε αυτή την κρίση, αλλά και τα μέτρα που πάρθηκαν για την αντιμετώπισή της. Με άλλα λόγια, η σημασία του έργου δεν παύει με το πέρας της κρίσης, που εύχομαι να έλθει το συντομότερο δυνατό, αλλά αντίθετα γίνεται ακόμη πιο ισχυρή για δύο πολύ σημαντικούς λόγους:
(α) Έχοντας ως σημείο αναφοράς τα όσα απεικονίζει το γλυπτό, δε θα πρέπει ως κοινωνία να επιτρέψουμε στο μέλλον να κάνουμε τα λάθη που μας οδήγησαν σε αυτό το τέλμα και τα οποία είναι πάρα πολλά και πολυσυζητημένα.
(β) Ίσως μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη να προσδώσουμε, ως κοινωνία, νόημα σε αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η σεμνότητα, η αυτογνωσία, η φιλοπονία και η ενεργός συμμετοχή σε κοινωνικά θέματα».
Στην εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων του γλυπτού πραγματοποιήθηκαν ομιλίες από τον δήμαρχο του δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης, Γιάννη Κωνσταντάτο, τον Καθηγητή του τμήματος Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου, Απόστολο Δεδουσόπουλο, την ποιήτρια Νέλλη Λαγάκου, τον γενικό διευθυντή της «MAPEI HELLAS», Σάββα Μακρυγιάννη, την υπεύθυνη επικοινωνίας του έργου, Δήμητρα Φωτοπούλου και τον εικαστικό Τάσο Νυφαδόπουλο.
(Κείμενο του Γιώργου Σ. Κουλουβάρη στη Ναυτεμπορική)
___________________
